Archive for February, 2008

ថ្ងៃ​ សុក្រ​ ទី​ ២៩​ កុម្ភៈ​ ២០០៨៖​​ គ.ជ.ប​ ផ្សព្វផ្សាយ​បញ្ជី​ឈ្មោះ​អ្នក​បោះ​ឆ្នោត​តាម​វ៉េបសាយ​ឲ្យ​ផ្ទៀងផ្ទាត់

Posted on Friday, 29 February 2008. Filed under: សប្ដាហ៍ទី ៤៨៧ |

Dear Readers,

If you have difficulties with the Khmer UNICODE installation, please feel free to contact us at 012-859935 from within Cambodia or at +855-12-859935 from abroad.
We do hope you will visit the Kanhchok Sangkum and the Mirror regularly so they will become your special advisors.
Best regards,
កញ្ចក់​សង្គម​ ៖​ ឆ្នាំ​ទី​ ១០​ លេខ​ ៤៨៧

រាជធានី​ភ្នំពេញ៖​ គណៈកម្មាធិការ​ជាតិ​រៀបចំ​ការ​បោះ​ឆ្នោត​ (គ.ជ.ប)​ [...]

Read Full Post | Make a Comment ( None so far )

ថ្ងៃ​ ព្រហស្បតិ៍​ ទី​ ២៨​ កុម្ភៈ​ ២០០៨៖​​ ហ៊ុន​ សែន​ ប្រាប់​ម្ដង​ទៀត​ថា​ ត្រៀម​ធ្វើ​ម្ឈូស​ជូន​អ្នក​ចង់​តវ៉ា​យក​ដី​ខ្មែរ​កម្ពុជា​ក្រោម​មក​វិញ

Posted on Thursday, 28 February 2008. Filed under: សប្ដាហ៍ទី ៤៨៧ |

Dear Readers,

If you have difficulties with the Khmer UNICODE installation, please feel free to contact us at 012-859935 from within Cambodia or at +855-12-859935 from abroad.
We do hope you will visit the Kanhchok Sangkum and the Mirror regularly so they will become your special advisors.
Best regards,
កញ្ចក់​សង្គម​ ៖​ ឆ្នាំ​ទី​ ១០​ លេខ​ ៤៨៧

លោក​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី​ ហ៊ុន​ សែន​ បាន​បញ្ជាក់​ជា​ថ្មី​ម្ដង​ទៀត​ កាល​ពី​ម្សិល​មិញ​ចំពោះ​អ្នក​ដែល​ប៉ុនប៉ង​ [...]

Read Full Post | Make a Comment ( None so far )

សប្ដាហ៍ទី ៤៨៦​ ថ្ងៃទី​​ ២៤​​ កុម្ភៈ​ ២០០៨៖​ តម្លៃ​ជីវិត​មនុស្ស

Posted on Wednesday, 27 February 2008. Filed under: *វិចារណកថា* |

ក្នុង​ការ​ពិនិត្យ​តាម​ដាន​ដំណឹង​ – ទោះ​ជា​ដំណឹង​តាម​សារព័ត៌មាន​បោះ​ពុម្ព​ក្ដី​ឬ​តាម​វិទ្យុ​ក្ដី​ – យើង​បាន​ឃើញ​រៀងរាល់​ថ្ងៃ​ថា​ តម្លៃ​ជីវិត​មនុស្ស​ត្រូវ​ឃើញ​ក្នុង​ភាព​ខុស​ៗ​គ្នា​យ៉ាង​ខ្លាំង​ដោយ​មនុស្ស​ផ្សេង​ៗ​គ្នា​។ រៀងរាល់​ថ្ងៃ​យើង​បាន​ទទួល​ប្រាប់​ព័ត៌មាន​ថ្មី​ៗ​សរុប​មនុស្ស​ស្លាប់​និង​របួស​ពី​អ៊ឺរ៉ាក់​ ឬ​ ពី​អាហ្វហ្កានីស្ថាន​ – ដូចជា​ព័ត៌មាន​រាយការណ៍​ពី​ថ្ងៃ​ទី​ ១៩.០២.២០០៨​ ដែល​មិន​ខុស​គ្នា​ពី​ច្រើន​ថ្ងៃ​ដទៃ​ទៀត​នោះ​ទេ​ – ដែល​មាន​ការ​បំផ្ទុះ​គ្រាប់​បែក​អត្តឃាត​សម្លាប់​មនុស្ស​៨០​នាក់​ ។ ថ្ងៃ​ណា​ខ្លះ​ក៏​តិច​ ថ្ងៃ​ណា​ខ្លះ​ក៏​ច្រើន​ ។ វា​ស្ទើរ​តែ​ជាស​ទម្លាប់​ទៅ​ហើយ​ ។ រួច​មក​ក៏​មាន​ការ​សម្លាប់​ដោយ​អង្គភាព​យោធា​ខុស​ៗ​គ្នា​ដែល​ខំប្រឹង​បញ្ឈប់​ការ​សម្លាប់​បែប​នេះ​ ។ វា​ស្ទើរ​តែ​ជា​រង្វង់​មូល​មួយ​គ្មាន​ចំណុច​បញ្ចប់​ដូច្នោះ​ដែរ​ – នៅ​កន្លែង​ឆ្ងាយ​ៗ​ ។
តមក​ទៀត​ យើង​ត្រូវ​បាន​គេ​ធ្វើ​ឱ្យ​នឹក​ឃើញ​តាម​រយៈ​ព័ត៌មាន​រាយការណ៍​ពី​សាលាក្ដី​ខ្មែរ​ក្រហម​ដែល​កំពុង​បន្ត​ដំណើរការ​ ថា​មាន​កម្លាំង​ប្រឹងប្រែង​ឱ្យ​បាន​យ៉ាងហោចណាស់​ក៏​ការ​បំភ្លឺ​បន្ថែម​ខ្លះ​ទៀត​ដែរ​ បើ​មិនមែន​ជា​យុត្តិធម៌​ក្ដី​អំពី​រយៈ​ឆ្នាំ​១៩៧៥​ដល់​ឆ្នាំ​១៩៧៩​ នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ ដែល​ក្នុង​ពេល​នោះ​មនុស្ស​ ១,៧​លាន​នាក់​ ឬ​ ជាង​២​លាន​ ឬ​ ប្រហែល​១,៥​លាន​ បាន​ស្លាប់​បាត់បង់​អាយុ​ជីវិត​របស់​គេ​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា​ ។ ប៉ុន្តែ​ មនុស្ស​ពីរ​នាក់​ ដែល​គេ​ជឿ​ថា​មាន​ការ​ពាក់ព័ន្ធ​យ៉ាង​ច្រើន​ ឬ​ រហូត​ដល់​ជា​អ្នក​ត្រូវ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​ទៀត​ផង​នោះ​ – តុលាការ​នឹង​បំភ្លឺ​បញ្ហា​នេះ​ – « បង​ធំ​ទីពីរ​ » និង​ ប្រធាន​រដ្ឋ​ក្នុង​អំឡុង​ពេល​នោះ​ បាន​អះអាង​ថា​មិនសូវ​បាន​ដឹង​ពី​ព្រឹត្តិការណ៍​ទាំង​នេះ​ និង​ អំពី​ការ​បំផុស​គំនិត​ឱ្យ​ធ្វើ​នៅ​ពី​ក្រោយ​ការ​កាប់​សម្លាប់​ [...]

Read Full Post | Make a Comment ( 9 so far )

ថ្ងៃ​ ពុធ​ ទី​ ២៧​ កុម្ភៈ​ ២០០៨៖​ សុន​ ឆ័យ​ ៖​ សីលធម៌​សង្គម​ធ្លាក់​ចុះ​ដោយសារ​វប្បធម៌​បរទេស​ និង​ឥរិយា​បទ​ របស់​មេដឹកនាំ​បច្ចុប្បន្ន

Posted on Wednesday, 27 February 2008. Filed under: សប្ដាហ៍ទី ៤៨៧ |

Dear Readers,

If you have difficulties with the Khmer UNICODE installation, please feel free to contact us at 012-859935 from within Cambodia or at +855-12-859935 from abroad.
We do hope you will visit the Kanhchok Sangkum and the Mirror regularly so they will become your special advisors.
Best regards,
កញ្ចក់​សង្គម​ ៖​ ឆ្នាំ​ទី​ ១០​ លេខ​ ៤៨៧

សង្គម​ខ្មែរ​បាន​កំពុង​តែ​គ្របដណ្ដប់​ដោយ​វប្បធម៌​បរទេស​ ហើយ​នឹង​ការ​ហូរ​ចូល​នូវ​គ្រឿង​ញៀន​ ធ្វើ​ឲ្យ​យុវជន​ដែល​ជា​សសរទ្រូង​ប្រទេស​ជាតិ​ទៅ​ថ្ងៃ​អនាគត​នោះ​ ប្រឈម​នឹង​ការ​បាត់បង់​ភាព​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​លើ​ជោគ​វាសនា​ប្រទេស​ជាតិ​ និង​គួបផ្សំ​ជាមួយ​នឹង​វប្បធម៌​ក៏​ដូចជា​ព្រះពុទ្ធ​សាសនា​ខ្មែរ​ត្រូវ​បាន​ជន​ឱកាស​និយម​មួយ​ចំនួន​ជាន់​ឈ្លី​ [...]

Read Full Post | Make a Comment ( None so far )

សប្ដាហ៍ទី ៤៦៤​ ថ្ងៃទី​​ ២៣​ កញ្ញា​​ ២០០៧​៖​ ស្ថានភាព​ផ្ទុយ​គ្នា​ ទស្សនៈ​ផ្ទុយ​គ្នា​ អំណាច​បដិបក្ខ​គ្នា​

Posted on Tuesday, 26 February 2008. Filed under: *វិចារណកថា* |

ច្បាប់​និង​បទ​បញ្ជា​កំពុង​ត្រូវ​បាន​រំលោភ​តាម​កម្រិត​ខុស​ៗ​គ្នា​នៅ​គ្រប់​ប្រទេស​ ។ វា​ជា​ធម្មតា​ទេ​រឿង​នេះ​ ទោះ​ជា​ការ​រំលោភ​បែប​ណា​លើ​បទបញ្ជា​ ឬ​ លើ​ច្បាប់​ចាំបាច់​ត្រូវ​មាន​ការ​កែ​តម្រូវ​ក៏ដោយ​ – ឬមួយ​វា​ជា​ការ​រំលោភ​ដោយ​ឥត​ដឹង​ថា​ ខុស​ដូចជា​នៅ​ពេល​ដែល​អ្នក​បើកបរ​ម៉ូតូឌុប​ម្នាក់​បាន​ប្រាប់​ខ្ញុំ​អញ្ចឹង​ថា​គាត់​ពិត​ជា​មិន​បាន​ដឹង​អត្ថន័យ​នៃ​សញ្ញា​ឈប់(STOP) ទេ​ពីព្រោះ​គាត់​មិន​ចេះ​អាន​ ឬ​មួយ​ការ​រំលោភ​នេះ​បាន​កើត​ឡើង​ដោយ​ការ​ធ្វេស​ប្រហែស​តែ​ម្ដង​ ។ រឿង​អញ្ចឹង​មិន​គួរ​ឱ្យ​វា​កើត​មាន​ជា​ថ្មី​ទៀត​ទេ​ ។ មាន​អំពើ​ឧក្រិដ្ឋ​ដែល​បាន​កើត​ឡើង​យ៉ាង​ស្ងាត់​ៗ​ហើយ​អ្នក​ដៃដល់​សង្ឃឹម​ថា​ខ្លួន​នឹង​មិន​ត្រូវ​រក​ឃើញ​ និង​ ត្រូវ​ដាក់​ទណ្ឌកម្ម​អ្វី​ឡើយ​ ។ ជួនកាល​ ជនរងគ្រោះ​ត្រូវ​គំរាម​មិន​ឱ្យ​ប្រាប់​នរណា​ឱ្យ​ដឹង​អំពី​អ្វី​បាន​កើតឡើង​នោះ​ឡើយ​ – គួបផ្សំ​ជាមួយ​នឹង​ការ​គំរាម​បន្ថែម​ថា​នឹង​មាន​អ្វី​មួយ​កើត​ឡើង​មិន​ខាន​បើ​សិន​ជា​ជនរងគ្រោះ​នោះ​មិន​រក្សា​ភាព​ស្ងប់ស្ងៀម​ទេ​ ។ រឿង​បែប​នេះ​បាន​កើត​ឡើង​គ្រប់​សម័យ​កាល​ ហើយ​វា​បាន​កើត​ឡើង​នៅ​គ្រប់​ប្រទេស​ដែល​មាន​វប្បធម៌​ខុស​ៗ​គ្នា​ ។
ក៏ប៉ុន្តែ​ អ្វី​ដែល​គួរ​ឱ្យ​ព្រួយ​បារម្ភ​នោះ​គឺ​ការ​រំលោភ​ច្បាប់​ដោយ​ចំហ​ ដែល​តែងតែ​កើត​មាន​ញឹកញាប់​ ហើយ​សារព័ត៌មាន​បាន​រាយការណ៍​ពី​បញ្ហា​នេះ​ជា​សាធារណៈ​ និង​ យ៉ាង​ទៀងទាត់​ ។ ប៉ុន្តែ​វា​ដូច​ជា​មិន​សូវ​កើត​មាន​ច្រើន​ប៉ុន្មាន​ទេ​ ។ ក្នុង​មួយ​សប្ដាហ៍​នេះ​យើង​ប្រមូល​ឧទាហរណ៍​ខ្លះ​ៗ​ដូច​តទៅ​ ៖
ប្រេង​សាំង​គេច​ពន្ធ​ត្រូវ​ដាក់​លក់​ខុស​ច្បាប់​នៅ​តាម​ផ្លូវ​ជាតិ​ ៦A
នៅ​ក្នុង​រដូវ​ហាម​ឃាត់​ ត្រី​រាប់​តោន​ត្រូវ​ចាប​យក​ពី​ឡូត៍​នេសាទ​លេខ​ ៥​ ហើយ​ត្រូវ​ដឹក​ជញ្ជូន​ទៅ​កាន់​វៀតណាម​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ​
ប៉ូលិស​សារភាព​ថា​គេ​មិន​អាច​បង្ក្រាប​ចោរ​ប្លន់​ ដែល​ប្រើ​កាំភ្លើង​ AK-47 បាន​ទេ​ ពីព្រោះ​ពួក​ចោរ​ទាំង​នោះ​សុទ្ធតែ​មាន​អ្នក​ធំ​ការពារ​
រថយន្ត​ធុន​ធ្ងន់​ធំ​ៗ​ ដឹក​ឈើ​ចេញ​ពី​តំបន់​កោះ​ស្លា​ទាំង​ថ្ងៃ​ទាំង​យប់​ពី​ព្រោះ​វា​ត្រូវ​បាន​អនុញ្ញាត​ដោយ​មន្ត្រី​ [ ខេត្ត​កំពត​ ]
ប្រហែល​ជា​អ្នក​ខ្លះ​អាច​បំភ្លេច​ឧទាហរណ៍​ទាំង​នេះ​ចោល​ ដោយសារ​តែ​ភាគ​ច្រើន​នៃ​ឧទាហរណ៍​ទាំង​នេះ​មាន​ជាប់​ទាក់​ទង​នឹង​ការ​រំលោភ​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ « តែ​ប៉ុណ្ណោះ » ហើយ​នៅ​ក្នុង​ឧទាហរណ៍​ទាំង​នេះ​ភាគ​ច្រើន​ គ្មាន​មនុស្ស​ណា​ម្នាក់​ត្រូវ​សម្លាប់​ទេ​ ។ [...]

Read Full Post | Make a Comment ( None so far )

សប្ដាហ៍ទី ៤៦១ ថ្ងៃទី​​ ០២​​ កញ្ញា​​ ២០០៧​៖​ អាទិភាព​ដែល​មាន​នៅ​សល់​សម្រាប់​ចរាចរណ៍​ផ្លូវ​គោក​

Posted on Tuesday, 26 February 2008. Filed under: *វិចារណកថា* |

ព្រឹត្តិបត្រ​ The Mirror ច្រើន​តែ​មិន​បាន​បន្ត​បកស្រាយ​បញ្ហា​ដដែល​ៗ​ជា​ថ្មី​ឡើង​វិញ​ក្នុង​ពេល​ពីរ​សប្ដាហ៍​ជា​បន្តបន្ទាប់​គ្នា​នៅ​ក្នុង​ការ​ពិចារណា​សម្រាប់​វិចារណកថា​របស់​យើង​ ។ ប៉ុន្តែ​ពេល​នេះ​ខ្ញុំ​នឹង​បក​ស្រាយ​បញ្ហា​ដដែល​នេះ​ម្ដងទៀត​ ។ ចំណង​ជើង​វិចារណកថា​ចុង​ក្រោយ​គឺ​ « ក្នុង​រយៈ​ពេល​បី​ថ្ងៃ​ មាន​មនុស្ស​៩​នាក់​ស្លាប់​ និង​ ១៧​នាក់​របួស​ក្នុង​គ្រោះថ្នាក់​ចរាចរណ៍​នៅ​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ​ » ។ ខ្ញុំ​ស្ទើរ​តែ​ត្រូវ​គេ​រាប់​បញ្ចូល​ក្នុង​បញ្ជី​អ្នក​រង​គ្រោះថ្នាក់​ចរាចរណ៍​ទៅ​ហើយ​ក្នុង​សប្ដាហ៍​នេះ​ ។ ដូច្នេះ​ហើយ​បាន​ជា​ខ្ញុំ​លើក​យក​ករណី​នេះ​មក​ពិភាក្សា​ម្ដង​ទៀត​នោះ​ព្រោះ​ថា​ ច្បាប់​ចរាចរណ៍​ថ្មី​ត្រូវ​បាន​ដាក់​ឱ្យ​អនុវត្ត​តាំង​ពី​ថ្ងៃ​ទី​១​ ខែ​កញ្ញា​ ឆ្នាំ​២០០៧​ មក​ម៉្លេះ​ ។
ប៉ុន្តែ​ តើ​ត្រូវ​អនុវត្ត​តាម​លក្ខណៈ​វិនិច្ឆ័យ​ និង​ អាទិភាព​ណាមួយ​នៅ​ពេល​ដែល​គេ​កំពុង​បំពេញ​កាតព្វកិច្ច​ដ៏​ស្មុគស្មាញ​នេះ​ ?
ជាបឋម​ គួរ​កត់​សំគាល់​ថា​ប្រជាពលរដ្ឋ​ដែល​មាន​ការ​ពាក់ព័ន្ធ​ចម្រុះ​គ្នា​កំពុង​តែ​បន្លឺ​សំឡេង​របស់​គេ​ហើយ​ចង្អុល​បញ្ជាក់​បញ្ហា​ធ្ងន់ធ្ងរ​មួយ​គឺ​ ៖ ច្បាប់​ត្រូវ​ដាក់​ឱ្យ​អនុវត្ត​ហើយ​ ហើយ​ដែល​តាម​ពិត​ពុំ​ត្រូវ​បាន​គេ​គោរព​ ដោយ​យោង​តាម​ហេតុ​ផល​ជាក់​ស្ដែង​យ៉ាង​ច្បាស់​គឺ​ ៖ មាន​ម៉ូតូ​ជាង​ ៤៥០,០០០​គ្រឿង​ត្រូវ​បាន​ចុះ​បញ្ជី​រួច​ហើយ​ – ចុះ​ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ឥឡូវ​ ស្រាប់​តែ​ភ្លាម​ៗ​មួយ​រំពេច​ បែរ​ជា​ឱ្យ​អ្នក​បើកបរ​ទាំង​អស់​ចូល​ទៅ​ទទួល​ការ​ហ្វឹកហ្វឺន​ពី​ច្បាប់​ចរាចរណ៍​ដើម្បី​ឱ្យ​គេ​មាន​ប័ណ្ណ​បើក​បរ​ទៅ​វិញ​ ?
ប្រការ​នេះ​ទាក់​ទង​ទៅ​នឹង​បញ្ហា​មួយ​ធំធេង​ជា​សារវន្ត​គឺ​ ៖ បើ​មាន​ច្បាប់​ហើយ​ – ដោយ​ត្រូវ​គេ​ជឿ​ថា​ត្រូវ​ដាក់​ឱ្យ​អនុវត្ត​ហើយ​ តាម​ដែល​វា​ជា​សារធាតុ​របស់​ច្បាប់​ – ដែល​ត្រូវ​ចាត់​ទុក​យ៉ាង​ទៀងទាត់​ថា​មិន​ត្រូវ​បាន​ប្រតិបត្តិ​តាម​ឱ្យ​បាន​ពិត​ប្រាកដ​ទេ​នោះ​ ឬ​មួយ​រហូត​ដល់​មិន​គោរព​ផង​ទៀត​ ពី​ព្រោះ​វា​ឃ្លាត​ឆ្ងាយ​ពី​ការ​ពិត​ខ្លាំង​ពេក​ ។ ចំណុច​នេះ​វា​នឹង​បាន​ត្រឹម​តែ​ធ្វើ​ឱ្យ​អន្តរាយ​ដល់​ការ​គោរព​ច្បាប់​ជា​ទូទៅ​ប៉ុណ្ណោះ​ ។
ជា​ការ​ពិត​ វា​ជា​កំហុស​ឆ្គង​មួយ​យ៉ាង​ធ្ងន់​ដែល​មិន​បាន​ពិនិត្យ​ល្អិត​ល្អន់​ក្នុង​ពេល​ធ្វើ​ច្បាប់​ថ្មី​ស្ដី​ពី​ចរាចរណ៍​ផ្លូវ​គោក​ដែល​ច្បាប់​នេះ​មិន​បាន​បក​ស្រាយ​ជំហាន​ និង​ ការ​កំណត់​ពេល​ឆ្ពោះ​ទៅ​ដល់​ការ​អនុវត្ត​ពេញលេញ​ជា​ចុង​ក្រោយ​ [...]

Read Full Post | Make a Comment ( None so far )

សប្ដាហ៍ទី ៤៦០ ថ្ងៃទី​​ ២៦​​ សីហា​ ២០០៧៖​ «ក្នុង​រយៈ​ពេល​បី​ថ្ងៃ​មាន​មនុស្ស​ ៩​នាក់​ស្លាប់​ និង​ ១៧​ នាក់​របួស​ក្នុង​គ្រោះ​ថ្នាក់​ចរាចរណ៍​នៅ​ទី​ក្រុង​ភ្នំពេញ​»

Posted on Tuesday, 26 February 2008. Filed under: *វិចារណកថា* |

យើង​មិន​បាន​ស្វះស្វែង​រក​ឱ្យ​ដឹង​ថា​តើ​តួលេខ​ទាំង​នេះ​ត្រូវ​គេ​សង្កេត​ឃើញ​ញឹកញាប់​ ឬ​ក៏​វា​ប៉ះ​ចំ​លើ​ថ្ងៃ​អាក្រក់​ខុស​ប្លែក​ពី​ធម្មតា​នោះ​ទេ​ ។​ គ្រោះ​ថ្នាក់​នីមួយ​២​ គឺ​ជា​ហេតុការណ៍​មួយ​មាន​ភាព​ចៃដន្យ​ច្រើន​ពេក​ ។ ប៉ុន្តែ​មាន​ព័ត៌មាន​រាយការណ៍​ផ្ទួន​ៗ​គ្នា​ថា​ចំនួន​គ្រោះ​ថ្នាក់​ «ក្នុង​នោះ​ ប្រជាជន​មួយ​ចំនួន​ធំ​ត្រូវ​ស្លាប់​ និង​របួស​រៀង​រាល់​ឆ្នាំ​» គឺ​ជា​គោលដៅ​ដែល​នៅ​ពេល​នោះ​ នៅ​ពាក់​កណ្ដាល​ឆ្នាំ​ ២០០៦​ រួច​មក​ហើយ​ រដ្ឋសភា​ជាតិ​បាន​អនុម័ត​ច្បាប់​ចរាចរណ៍​ថ្មី​ ហើយ​ឡាយ​ព្រះហស្តលេខា​ដោយ​ព្រះ​មហាក្សត្រ​កាល​ពី​ពាក់​កណ្ដាល​ឆ្នាំ​កន្លង​ទៅ​ ដើម្បី​ដាក់​ឱ្យ​អនុវត្ត​ ។ ជាក់​ស្ដែង​ មាន​ការ​ព្រមព្រៀង​គ្នា​ជា​អន្តរកាល​ចំនួន​ប្រាំមួយ​ខែ​ មុន​ការ​អនុវត្ត​ច្បាប់​ចាប់​ផ្ដើម​ដំណើរការ​ ។
ច្បាប់​ថ្មី​នេះ​មាន​អម​ដោយ​សេចក្ដី​សន្និដ្ឋាន​ពិសេស​ សេចក្ដី​រំពឹង​ទុក​ និង​ ការ​ភ័យខ្លាច​យ៉ាង​ច្រើន​៖
១. « ច្បាប់​ចរាចរណ៍​ថ្មី​ហាក់​ដូច​ជា​តឹងរ៉ឹង​ជាង​ច្បាប់​ចាស់​ » ។
ករណី​នេះ​មិន​គួរ​ឱ្យ​ភ្ញាក់​ផ្អើល​ទេ​ ដោយ​គិត​ដល់​ស្ថានភាព​ច្របូកច្របល់​ជា​ញឹក​ញាប់​នៅ​តាម​ផ្លូវ​ថ្នល់​- នៅ​ក្នុង​ចរាចរណ៍​ក្នុង​ទីក្រុង​ដែល​មាន​មនុស្ស​ច្រើន​កកកុញ​ ដូចជា​នៅ​ក្នុង​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ​ និង​ ទី​រួម​ខេត្ត​សៀមរាប​ ឬ​ នៅ​តាម​ដង​ផ្លូវ​ដ៏​ឆ្ងាយ​ដែល​នាំ​ឱ្យ​មាន​ការ​បើកបរ​ក្នុង​ល្បឿន​លឿន​ប្រកប​ដោយ​គ្រោះថ្នាក់​ ។
២. « អ្នក​បើក​ម៉ូតូ​ និង​ រ៉ឺម៉ក​ ត្រូវ​បាន​កោះ​អញ្ជើញ​ឱ្យ​ចូល​ទៅ​ទទួល​មេរៀន​បើកបរ​ដោយ​មិន​បាច់​បង់​ប្រាក់​ដើម្បី​ឱ្យ​មាន​ប័ណ្ណ​បើកបរ​ » ។
នៅ​ពេល​ដែល​គេ​កត់​សំ​គាល់​ឃើញ​ព័ត៌មាន​រាយការណ៍​អំពី​គ្រោះថ្នាក់​ចរាចរណ៍​ និង​ អ្នក​រងគ្រោះ​ វា​ហាក់បីដូចជា​ការ​អប់រំ​បែប​នេះ​ – ទោះ​សំខាន់​យ៉ាងណា​ក្ដី​ – គឺ​ជា​ការ​អប់រំ​ដល់​អ្នក​បើក​បរ​ ជាពិសេស​សម្រាប់​ជន​រងគ្រោះ​ ។ គ្រោះថ្នាក់​ជា​ច្រើន​ត្រូវ​បង្កឡើង​ដោយ​រថយន្ត​ធុន​ធ្ងន់​ [...]

Read Full Post | Make a Comment ( None so far )

សប្ដាហ៍ទី ៤៦៥ ថ្ងៃទី​​ ៣០​ កញ្ញា​​ ២០០៧​៖​ «តើ​វា​មិន​កាន់​តែ​ងាយ​ស្រួល​ទេ​ឬ​សម្រាប់​រដ្ឋាភិបាល​ដែល​នឹង​រំលាយ​ប្រជាជន​ ហើយ​បោះ​ឆ្នោត​ជ្រើសរើស​យក​មួយ​ទៀត​នោះ​?»

Posted on Tuesday, 26 February 2008. Filed under: *វិចារណកថា* |

នៅ​ពេល​ពិនិត្យ​តាមដាន​ព្រឹត្តិការណ៍​ឈឺ​ចាប់​នៅ​មីយ៉ាន់ម៉ា​ក្នុង​រយៈ​ពេល​ពីរ​ថ្ងៃ​កន្លង​មក​នេះ​ ខ្ញុំ​ក៏​នឹក​ដល់​ព្រឹត្តិការណ៍​ខែ​មិថុនា​ឆ្នាំ​ ១៩៥៣​ ដែល​នៅ​ពេល​នោះ​ នៅ​ក្នុង​សាធារណរដ្ឋ​ប្រជាធិបតេយ្យ​អាល្លឺម៉ង់​-គឺ​អាល្លឺម៉ង់​ខាង​កើត​- រដ្ឋ​មួយ​ដែល​ត្រូវ​គេ​ជឿ​ថា​ «វណ្ណៈ​កម្មករ​» បាន​ទទួល​បន្ទុក​កាន់​អំណាច​របស់​រដ្ឋ​- ការ​បះបោរ​មួយ​បាន​កើត​ឡើង​ក្រោម​ការ​ដឹកនាំ​លើក​ដំបូង​របស់​កម្មករ​សំណង់​នៅ​ទីក្រុង​ប៊ែរឡាំង​ខាង​កើត​ ។
ប្រទេស​នេះ​បាន​ទទួល​រង​ការ​លំបាក​ច្រើន​យ៉ាង​ ហើយ​ដើម្បី​ពុះពារ​ជម្នះ​វា​រដ្ឋាភិបាល​បាន​ប្រកាស​ដាក់​ផែន​ការ​ធ្វើ​ការ​កែ​លំអ​ក្នុង​ពេល​អនាគត​ដើម្បី​ធ្វើ​ឱ្យ​សភាពការណ៍​ធូរ​ស្រាល​- ប៉ុន្តែ​នៅ​ទីបំផុត​បែរជា​ការ​ចាប់​ផ្ដើម​ផ្ដាច់​ចរន្ត​អគ្គិសនី​នៅ​ពេល​ដែល​មមាញឹក​បំផុត​ទៅវិញ​ គឺ​ដើម្បី​សន្សំសំចៃ​ថ្លៃ​ប្រើប្រាស់​ថាមពល​ នាំ​ឱ្យ​មាន​ការ​គំរាម​កំហែង​កាត់​ប្រាក់​ឈ្នួល​ បើសិនជា​ផលិតភាព​របស់​កម្មករ​នឹង​មិន​កើន​ឡើង​ទេ​នោះ​ ។
ប្រការ​នេះ​បាន​ញ៉ាំង​ឱ្យ​ចេញ​ជា​កូដកម្ម​ និង​ បាតុកម្ម​ នៅ​ឯនាយ​រដ្ឋ​ធានី​ប៊ែរឡាំង​ ព្រម​ទាំង​ នៅ​ក្នុង​មណ្ឌល​ឧស្សាហកម្ម​ចម្បង​ៗ​ទាំង​អស់​ នាំ​ឱ្យ​សេដ្ឋកិច្ច​ស្ថិត​នៅ​នឹង​ថ្កល់​ឥត​មាន​ការ​រីក​ចម្រើន​ ។ រដ្ឋាភិបាល​បាន​ឆ្លើយ​តប​ដោយ​ប្រើ​កម្លាំង​យោធា​ ។ យោង​តាម​សេចក្ដី​ប្រកាស​ជូន​ដំណឹង​របស់​រដ្ឋាភិបាល​ មនុស្ស​៥៥​នាក់​បាន​បាត់បង់​ជីវិត​ក្នុង​ការ​ប្រឈមមុខ​- ចំនួន​ប៉ាន​ស្មាន​មិន​ផ្លូវការ​បាន​សន្មត​តួលេខ​ពី​២៥០​នាក់​រហូត​ដល់​៤០០​នាក់​ ។ ១០៥​នាក់​ត្រូវ​សម្លាប់​ក្នុង​និង​ក្រោយ​ពេល​ព្រឹត្តិការណ៍​ ១២០០​នាក់​ត្រូវ​កាត់​ទោ​ដាក់​ពន្ធនាគារ​ ។
សាមសិប​ប្រាំមួយ​ឆ្នាំ​ក្រោយ​មក​ គឺ​ក្នុង​ឆ្នាំ​ ១៩៨៩​ ចលនា​ប្រជាជន​មួយ​ទៀត​ធំធេង​ជាង​មុន​ និង​បរិបទ​អន្តរជាតិ​មួយ​ផ្សេង​ទៀត​ បាន​នាំ​សាធារណរដ្ឋ​ប្រជាធិបតេយ្យ​អាល្លឺម៉ង់​ដល់​ទី​បញ្ចប់​- អាល្លឺម៉ង់​ទាំងពីរ​ត្រូវ​បង្រួប​បង្រួម​គ្នា​ជា​អាល្លឺម៉ង់​តែ​មួយ​ ។
អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​នៅ​ចងចាំ​បាន​គឺ​មិន​ត្រឹម​តែ​ហេតុការណ៍​ជា​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​មិន​ច្រើន​ប៉ុន្មាន​នេះ​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ​ ក៏​ប៉ុន្តែ​អត្ថាធិប្បាយ​ខ្លះ​ៗ​នៅ​ពេល​នោះ​ និង​ ពេល​ឥឡូវ​ផង​ដែរ​ ។
លោក​ Bertolt Brecht (១៨៩៨​-១៩៥៦​) ជា​កវី​ និង​ ជា​អ្នក​និពន្ធ​រឿង​ល្ខោន​អាល្លឺម៉ង់​ម្នាក់​មាន​ឈ្មោះ​ល្បីល្បាញ​ជា​អន្តរជាតិ​មិន​ដែល​ចង់​និពន្ធ​រឿង​«រំភើប​» ឬ «មនោសញ្ចេតនា»ទេ​ ក៏​ប៉ុន្តែ​ចូល​ចិត្ត​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ និង​ បំផុស​ទឹក​ចិត្ត​អ្នក​ស្ដាប់​ឱ្យ​គិត​៖ [...]

Read Full Post | Make a Comment ( None so far )

ថ្ងៃ​ អង្គារ​ ទី​ ២៦​ កុម្ភៈ​ ២០០៨៖​​ រដ្ឋាភិបាល​សហរដ្ឋអាមេរិក​បង្កើត​កម្មវិធី​ជំនួយ​អភិវឌ្ឍន៍​ពេញលេញ​មួយ​សម្រាប់​សមាគម​អាស៊ាន

Posted on Tuesday, 26 February 2008. Filed under: សប្ដាហ៍ទី ៤៨៧ |

Dear Readers,

If you have difficulties with the Khmer UNICODE installation, please feel free to contact us at 012-859935 from within Cambodia or at +855-12-859935 from abroad.
We do hope you will visit the Kanhchok Sangkum and the Mirror regularly so they will become your special advisors.
Best regards,
កញ្ចក់​សង្គម​ ៖​ ឆ្នាំ​ទី​ ១០​ លេខ​ ៤៨៧

មន្ត្រី​ថ្នាក់​កំពូល​សហរដ្ឋអាមេរិក​ និង​អគ្គលេខាធិការ​សមាគម​អាស៊ាន​បាន​បង្ហាញ​ផែនការ​ពង្រឹង​លេខាធិការដ្ឋាន​ និង​សម្រេច​គោលដៅ​ក្នុង​ការ​បង្កើត​សហគមន៍​អាស៊ាន​មួយ​ត្រឹម​ឆ្នាំ​២០១៥

ភ្នំពេញ​ ៖​ ក្រសួង​បរទេស​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​ និង​ទី​ភ្នាក់​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​សម្រាប់​ការ​អភិវឌ្ឍន៍​អន្តរជាតិ​ [...]

Read Full Post | Make a Comment ( None so far )

សប្ដាហ៍ទី ៤៨៥ ថ្ងៃទី​​ ១៧​ កុម្ភៈ​ ២០០៨៖​ បកស្រាយ​ព័ត៌មាន​អន្តរជាតិ​

Posted on Tuesday, 26 February 2008. Filed under: *វិចារណកថា* |

នៅ​ពេល​ដែល​មាន​ពាក្យ​ចចាមអារ៉ាម​នៅ​ក្នុង​សារព័ត៌មាន​ជាតិ​ ដែល​តាម​ការ​ចោទ​ប្រកាន់​មាន​ជាប់​ទាក់ទង​នឹង​ព្រឹត្តិការណ៍​ចង្អុល​បង្ហាញ​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​នោះ​ គេ​អាច​បញ្ឈប់​វា​បាន​ដោយ​ងាយ​ ៖ ឧទាហរណ៍​ {{ កាសែត​ខ្មែរ​ម្ចាស់​ស្រុក​ឆ្នាំ​ទី​០២​ លេខ​ ១០៨​ ថ្ងៃ​ពុធ​ ទី​១៣​ ខែ​កុម្ភៈ​ ឆ្នាំ​២០០៨​ }} មាន​ព័ត៌មាន​រាយការណ៍​ថា​ « រដ្ឋាភិបាល​គ្រោង​រៀបចំ​ច្បាប់​ឱ្យ​បរទេស​មាន​សិទ្ធិ​គ្រប់គ្រង​ដី​ខ្មែរ​ » ។ {{ រស្មី​អង្គរ​ ឆ្នាំ​ទី​១៥​ លេខ​១២៧៩​ ថ្ងៃ​សុក្រ​ ទី​១៥​ ខែ​កុម្ភៈ​ ឆ្នាំ​២០០៨​ }} លោក​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី អាច​បដិសេធ​បញ្ហា​នេះ​ដោយ​ងាយ​ ដូច​ដែល​ព័ត៌មាន​រាយការណ៍​ថា​ ៖ « តេជោ​សែន​ ៖ សូម្បី​តែ​ដេក​យល់សប្ដិ​ធ្វើ​ច្បាប់​លក់​ដី​ឱ្យ​បរទេស​ក៏​ពុំ​មាន​ផង​ » ។
ក្នុង​ករណី​ដទៃ​ទៀត​ គេ​មិន​ងាយ​នឹង​ញែក​ពាក្យ​ចចាមអារ៉ាម​ឱ្យ​ដាច់​ចេញ​ពី​ហេតុការណ៍​ពិត​បាន​សោះ​ឡើយ​ ។ កាសែត​នានា​ឧស្សាហ៍​កត់​សំគាល់​ឃើញ​ថា​ការ​ប្រឹងប្រែង​របស់​ខ្លួន​ដើម្បី​ស​បញ្ជាក់​ព័ត៌មាន​រាយការណ៍​មួយ​ ឬ​ ដើម្បី​បំភ្លឺ​រឿងរ៉ាវ​ខ្លះ​ពី​ស្ថាប័ន​រដ្ឋាភិបាល​តែងតែ​មិន​បាន​សម្រេច​ ពីព្រោះ​មន្ត្រី​ទទួល​បន្ទុក​មិន​បាន​ឆ្លើយតប​ទូរស័ព្ទ​ បដិសេធ​មិន​ព្រម​ឆ្លើយ​ដោយ​និយាយ​ថា​រវល់​ពេក​ ឬ​ ផ្ដាច់​ការ​សន្ទនា​នៅ​ពេល​ដែល​បាន​ដឹង​ថា​អ្នក​ហៅ​ទូរស័ព្ទ​គឺ​ជា​អ្នក​កាសែត​ ។ នេះ​ជា​ទម្លាប់​អាក្រក់​ក្នុង​សង្គម​ប្រជាធិបតេយ្យ​ព្រោះ​ថា​វា​ជា​ការ​ទុក​សាធារណជន​ចោល​ មិន​ឱ្យ​ដឹង​ព័ត៌មាន​ ហើយ​ឱ្យ​គេ​បង្ខំ​ចិត្ត​ត្រូវ​តែ​ជឿ​លើ​ពាក្យ​ចចាមអារ៉ាម​ ។ ជា​អកុសល​ នា​បច្ចុប្បន្ន​នេះ​ ពុំសូវ​មាន​យន្តការ​ដើម្បី​កែលំអ​បញ្ហា​នេះ​ទេ​ក្នុង​សភាពការណ៍​កម្ពុជា​ [...]

Read Full Post | Make a Comment ( 6 so far )

« Previous Entries

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...